Categorie archief: Guatemala

De jungle van Guatemala (02-07-2015)

Zo, we hebben de jungle van Guatemala weer overleefd en zijn weer “back to civilisation”, zoals de Australische Holly het vanmorgen noemde. Haar hebben we gisteren ontmoet in Lanquin en vandaag hebben we de hele dag samen in de shuttle gezeten.
Maar eerst Rio Dulce, want daar zijn we vanuit Antigua naartoe gegaan. We zijn met een luxe dubbeldekker touringcar van Antigua naar Puerto Barrios vergaan en daar hebben we de boot naar Livingston genomen. Het boottochtje was nogal ruw, laten we zeggen dat het een wonder is dat de pinata die voorin lag het overleefd heeft en dat wij geen blauwe kont hebben! In Livingston waren we precies op tijd om met de lancha van hostel Finca Tatin mee te gaan. Dit hostel ligt midden aan de rivier de Rio Dulce, omgeven door de jungle. Om ergens naartoe te gaan moet je eerst minimaal 20 minuten met de lancha, die ’s avonds niet vaart, dus we konden meteen aanschuiven voor een family style dinner, dat wil zeggen eten wat de pot schaft met zijn allen aan lange tafels. We kregen eerst een soort courgettesoep met tortilla’s en chimichurri (wat is dat lekker zeg!) en daarna kippenbouten van de bbq met gebakken aardappels en salade. Het smaakte erg goed en het is gezellig om zo met je mede reizigers in contact te komen. Zo zaten we de eerste avond met een Guatemalteeks stel, twee advocaten, die van het lange weekend gebruikt maakten om te komen vissen. De twee avond stond er pasta en meatloaf op het menu en kwamen we in contact !et de Nederlandse Ivar en zijn Guatemalteekse vriendin en de Nederlandse Anne, die eigenlijk een half jaar door India en Nepal zou reizen, maar haar reis heeft moeten afbreken vanwege de aardbeving en daarom nu in Guatemala was.
In Rio Dulce hebben we overigens een tour gedaan langs een waterval met 7 poeltjes waarin je kunt zwemmen (supermooi en lekker verkoelend), een zandstrandje (gewoon een strand met een hoop mensen met koelboxen, stoeltjes en parasols, niet zo ons ding) en Livingston, een klein Garifuna dorp dat alleen bereikbaar is bij boot. Dit dorp hadden we snel gezien en we zijn dan ook blij dat we gekozen hebben voor Finca Tatin, en niet een hostel in Livingston zelf. We sliepen hier in een houten bungalow met eigen badkamer, met koude douches en hangmatten, in een super relaxt sfeertje. ’s Nachts kletterde de regen op ons dakje en hoorden we alle jungle geluiden om ons heen.

Van daaruit zijn we naar Lanquin gegaan, bekend om Semuc Champey, een ondergrondse rivier met poelen erboven waarin je kunt zwemmen en helder blauw/groen water (zie de foto bovenaan deze bladzijde). Na een rit van 5 uur waarvan 2 uur over een hobbelige, onverharde weg kwamen we aan in Lanquin, waar we met een pick up van het hotel werden opgehaald en nog drie kwartier over hobbelweggetjes reden om bij het hostel Utopia te komen. Ook hier hadden ze een family style dinner, dat net voorbij was, maar gelukkig was er nog genoeg voor ons en de anderen die met ons waren aangekomen, twee Duitse zussen en een Israëlisch stel.
Ook hier sliepen we weer in een bungalow met eigen wc en buiten douche (weer koud water), vlakbij de rivier met alle jungle geluiden om ons heen. Helaas ook wat beesten in onze kamer, we hebben tot nu toe drie gigantische spinnen, twee schorpioenen en een kakkerlak gehad… We zijn erg blij met onze klamboe in elk geval!
Gisteren hebben we één van de hoogtepunten van deze reis gehad, de tour naar Semuc Champey. We zijn eerst door een watergrot gelopen, gezwommen en geklauterd, met een kaarsje in je hand, want het was pikkedonker! Heel gaaf om te doen en af en toe best eng, je moest bier en daar flink klimmen, onder een waterval door en jezelf van gladde rotsen af laten glijden.
Daarna mochten de waaghalzen onder ons (wij dus niet) van een hoge schommel af in de rivier springen. Ik snap nog steeds niet dat zoveel mensen in onze groep dit durfden! Daarna werd het nog gekker en sprong onze gids van een mega hoge brug af en ook dit deden enkelen hem nog na…
Na een lekkere lunch bij een eettentje gingen er eindelijk naar Semuc Champey. Eerst de klim naar het uitzichtpunt, wat voor mij echt niet te doen was…. Ruim een half uur klimmen en traplopen in de hitte met deze luchtvochtigheid en op die hoogte, ik dacht echt dat ik dood ging (op dat moment dan, achteraf ben ik vooral blij dat ik het gedaan heb). Het uitzichtpunt was mooi, maar eerlijk gezegd vond ik het de klim niet waard, en de zieke Holly met wie we samen omhoog zijn gelopen ook niet, maar we kunnen trots zijn op onszelf.
Hierna snel naar beneden om te gaan zwemmen in de heldere poelen, maar ook dit was nog een pittige wandeling op het glibberige pad naar beneden en trappetjes met diepe treden, ik heb dan ook weer erg veel last van mijn knieën, maar dat was te verwachten. Het was heerlijk om in de poeltjes te zwemmen en ook hier kon je weer van de ene poel naar de andere glijden of springen (ik heb nog nooit zoveel charmante poses aangenomen in badpak als gisteren). Helaas hadden we hier niet zo heel veel tijd want we gingen naar het hotel terug “tuben”. In een band over de rivier dobberen, meestal relaxt maar er zaten ook een paar snellere stukjes bij die soms best een beetje spannend waren.
Precies op tijd voor het eten waren we weer terug bij Utopia en hier hebben we nog even met de Duitse zusjes en het Israëlische stel zitten kletsen over onze reizen. Grote kans dat we de Israëliërs nog tegen gaan komen op Caye Caulker aan het einde van onze trip.

Vandaag hebben we de hele dag in de shuttle gezeten om in Flores te komen, maar gelukkig was de weg goed en zaten er een paar stops in bij restaurantjes, dus het was goed te doen. Bij aankomst hebben we meteen vervoer naar Tikal geregeld voor morgen en ook naar de grens met Belize voor overmorgen. Dan vertrekken we al om 5 uur, maar wel met een luxere bus.
Morgen gaan we dus Tikal bekijken, het volgende hoogtepunt op ons lijstje!

Chocola maken in Antigua (27-06-2015)

Vandaag hebben we eerst gepind en onze was weggebracht. Daarna hebben we een stukje door het stadje gelopen. Antigua staat op de werelderfgoed lijst van UNESCO en is dus helemaal authentiek. Kleurrijke gebouwtjes wisselen af met sierlijke kerken en de straten met klinkers en de groene vulkanen op de achtergrond, met hun toppen in de wolken maken het plaatje helemaal compleet. Een hoop Amerikaanse fastfood ketens zijn hier wel aanwezig, maar ze vallen niet op doordat ze eenvoudige geveltjes hebben net zoals alle andere winkeltjes.
We hebben nog de ruïne van een ingestorte kathedraal bekeken en op een binnenplaatsje geluncht. Toen we terug kwamen bij het hotel stond onze was alweer klaar bij de receptie, super handig!
Om half 2 hadden we een workshop gereserveerd bij het Choco Museo. Hier kregen we uitleg over het ontstaan van chocola en hoe het ge!maakt wordt. Het hele proces van boon tot chocola hebben we zelf gedaan en we hebben cacao thee, Maya chocolademelk en Spaanse chocolademelk gemaakt en geproefd. Tenslotte hebben we zelf chocolaatjes gemaakt die we na anderhalf uur weer op konden halen. In de tussentijd hebben we nog wat in het Park Central gezeten met een cola’tje, dit is echt een leuk stadje om wat rond te lopen en op een bankje te zitten. Verkopers, toeristen en lokale bevolking lopen overal op straat en vaak hoor je wel zuid Amerikaanse muziek ergens op de achtergrond.
Nu gaan we vroeg slapen, want morgen om kwart voor 6 komt een taxi ons ophalen, we hebben een lange reis dag naar Rio Dulce voor de boeg.

Het meer van Atitlan en markt van Chichicastenango (26-06-2015)

Na een lekker, traditioneel ontbijt in hotel Dos Lunas van Henk en zijn vrouw Lorena zijn we in drie uur met een chauffeur van Dos Lunas naar Panajachel gereden. Ondanks een goed verblijf bij Henk waren we blij dat we Guatamala City weer uit waren. Het hotel lag in een afgesloten, beveiligde compound dichtbij het vliegveld, maar nog was elk terrein hermetisch afgesloten met dichte hekken en prikkeldraad. We hadden al gelezen dat dit geen veilige stad is en zouden en zouden er daarom ook eigenlijk niet verblijven. Maar alles is goed opgelost en rond het middaguur pakten we in Panajachel de lancha die ons over het meer naar het dorpje Jaibalito bracht.
De Vulcano Lodge is een mooi hotel met huisjes in een grote tuin en uitzicht op de vulkanen. We hadden geen tijd meer om een tourtje langs het meer te doen, dus zijn we bij Club Ven Aca uitgebreid gaan lunchen met uitzicht op het meer. Ze hebben ook een mooi zwembad daar waar je als gast gebruik van kunt maken, maar het was eigenlijk net te fris.
De rest van de middag hebben we op de veranda voor ons huisje wat gelezen en om 7 uur konden we aan tafel. Weer lekker gegeten, eerst een soort groentesoepje, dan een salade, dan vis met groenten en als toetje ananascake.
De volgende morgen hebben we om 7 uur de lancha terug naar Panajachel genomen, waar we werden opgehaald om naar Chichicastenango te gaan.
Het busje was afgeladen vol, want elke toerist bezoekt op een donderdag of een zondag de markt in dit kleine dorpje.
We hebben er souvenirs ingeslagen, de kleurrijke begraafplaats bekeken en weer lekker geluncht. Om 2 uur ging het busje weer verder naar Antigua, waar we om 4 uur in plaats van de verwachte 6 uur bij ons hotel werden gedropt. Ik was blij dat de rit erop zat, want deze chauffeur scheurde nogal door de haarspeldbochten in de bergen en ik was echt flink misselijk van deze rit. Achteraf is dit ook niet zo gek als hij dit stuk bijna twee keer zo snel heeft gedaan als overal aangegeven staat!
En nu zijn we dus in Antigua. Gisteren een lekkere pizza gegeten bij de Sunshine bar hier om de hoek en vanochtend willen we de stadswandeling uit de Lonely Planet gaan doen. Om half 2 moeten we bij het chocolade museum zijn, waar we zelf chocola gaan maken!

Laatste dag in New York en aankomst in Guatemala (24-06-2015)

Waren we op de heenreis nog enthousiast over American Airlines, zo hebben we dat nu inmiddels weer wat bijgesteld, want de reis vna New York naar Guatemala is niet helemaal volgens planning verlopen, maar daarover straks meer.

Onze tweede en laatste dag in New York hebben we gevuld met nog een paar highlights die op ons lijstje stonden. We zijn begonnen in Central Park en toen door het park naar het American Museum of Natural History gelopen. Central Park is echt immens groot. Als je midden in het park bent merk je niets van de al even immense stad waarin je bent en alleen aan de rand van het park kun je de gigantische wolkenkrabbers boven de bomen uit zien steken.
Het museum was iets was ik heel graag wilde zien, mede door de films van Night at the Museum. Ook dit museum was weer gigantisch (maar wat is dat niet in Amerika), en prachtig opgezet. Het was teveel om alles uitgebreid te kunnen bekijken, maar we zijn er toch mooi een paar uur zoet geweest.
We zijn weer door Central Park teruggelopen richting Times Square en hoewel het eigenlijk de bedoeling was om ’s avonds naar Top of the Rock te gaan, hebben we dit toch maar ’s middags gedaan, zodat we na het eten niet meer weg hoefden (iets waar we zeker geen spijt van hebben gehad).
Het uitzicht vanaf het Rockefeller Center is eigenlijk leuker dan vanaf het Empire State Building. Je kunt Central Park én het Empire State Building goed zien en doordat je wat lager staat (maar nog steeds heel hoog), sta je echt tussen de wolkenkrabbers.
Op de weg naar huis hebben we bij de Chinees wat eten afgehaald en daarna hebben we ons weer klaar gemaakt voor vertrek, want om 5.15 stond de wekker alweer.

Christina wilde ons wel wegbrengen voordat ze naar haar werk ging en we waren mooi op tijd op het vliegveld. We zouden een overstap van 45 minuten hebben in Miami, maar volgens de mevrouw van American Airlines was dit geen probleem en zouden we dit zeker halen.
Eenmaal in het vliegtuig werd aangekondigd dat ze nog een half uurtje nodig hadden om te kunnen vertrekken, dus ik kreeg het al Spaans benauwd…. Toen ik de steward vroeg of er meer bekend was omdat we een andere vlucht moesten halen, kreeg ik als antwoord “Yeah, you’re probably gonna miss that flight, they’ll book you in tot the next flight”. Lekker makkelijk dacht ik, we hadden niets voor niets de ochtend vlucht geboekt, omdat we anders niet meer op onze bestemming konden komen. Inmiddels hadden we twee uur vertraging, dus we gingen het sowieso niet meer redden. Helaas, niets meer aan te doen.
Na wat contact met Jacco in Nederland, die weer contact had gehad met Henk in Guatemala, was alles geregeld voor vervoer en een overnachting. Hier waren we erg blij mee, want Guatemala City staat bekend als gevaarlijk en wilden we daarom overslaan, maar het is allemaal goed gekomen. We hebben gisteravond nog wat kunnen eten (mark een hamburger met frietjes en ik echt Guatemalteeks eten, zwarte bonen met eieren en gebakken banaan). Het smaakte erg goed en we hebben lekker geslapen en nu wachten we op ons ontbijt. Om 9 uur worden we dan naar Panajachel gebracht, waar we de boot pakken naar Jaibalito, waar we eigenlijk gisteren al aangekomen zouden zijn.
Alles komt dus op zijn pootjes terecht, alleen missen we nu waarschijnlijk wel het tourtje wat we voor vandaag hadden gepland of anders de middag bij het zwembad met uitzicht op het meer, maar daar is niets meer aan te doen. We zullen zien wat deze dag verder brengt.
Morgen staat er in elk geval iets heel leuks op de planning, dan gaan we naar de markt van Chichicastenango, souvenirs kopen!